DJ JP's sound reikt tot ver over de grenzen
Interviews

Een ritje Purmerend ging vooraf aan één van de meest interessante gesprekken die ik totnogtoe gevoerd heb. Ik zit momenteel in de werkkamer van DJ JP en kijk even rustig om me heen. De onmisbare draaitafels, cd speler en mengpaneel worden omringd en geflankeerd door stapels platen.

Een ritje Purmerend ging vooraf aan één van de meest interessante gesprekken die ik totnogtoe gevoerd heb. Ik zit momenteel in de werkkamer van DJ JP en kijk even rustig om me heen. De onmisbare draaitafels, cd speler en mengpaneel worden omringd en geflankeerd door stapels platen. Gesorteerd op segment of sub-segment, je kan het zo gek niet bedenken of het staat erbij. Je ziet in één oogopslag dat muziek wel heel hoog op zijn lijstje staat. JP zet even een CD-tje op en het eerste wat ik doe is even vreselijk lachen. JP vraagt wat er te lachen valt en ik zeg hem; “Jouw muziekkeuze, die had ik even niet verwacht!� JP is in de scene bekend om zijn stevige Harddance sound dus een CD met Orgelmuziek en stijldans geluiden verwacht je niet meteen als achtergrond tunes. “Lachen hè�, zegt ‘ie en het ijs is onmiddellijk gebroken.

“Ik hou wel van die underground look en feel�

DJ JPLaten we voor diegenen die jou nog niet [zo goed] kennen vooral even bij het begin beginnen, vraag ik JP. JP begint rustig te vertellen en ik hoor hem zeggen dat het voor hem allemaal in de winter van ‘88 is begonnen. “In Paradiso werd ik voor het eerst geconfronteerd met House muziek. Eindelijk was er weer iets compleet nieuws op de markt. De feestjes waren zo anders [qua sfeer, muziek, mensen] dan wat we gewend waren en dat sprak me enorm aan. Ik hield wel van die underground look en feel en drie jaar lang zocht ik dit soort feestjes ook trouw op. Later werd het via club iT en de Roxy al gauw main stream.�

Op de achtergrond tingelt het orgeltje vrolijk door. “In deze periode organiseerden vrienden van mij geregeld feesten en al gauw [drie maanden na het kopen van mijn eerste plaatje] werd ik gevraagd of ik bij een feestje in de Vondelkerk wilde komen draaien. We hebben het dan over maart 1992. Onder het mom van een foto expositie en onder het wakend oog van een aantal gemeenteraadleden gedroegen we ons voorbeeldig. Om acht uur, bij het vertrek van het laatste raadslid ging het volume omhoog en kon het nog steeds relatief kleine publiek uit zijn dak gaan op vette House. De kleinschaligheid had juist iets heel gemoedelijk – omdat het eigenlijk ook door en voor vrienden georganiseerd werd.�

“Ik was allang blij met 1 gig per maand�

Ook jouw rol in HQ was al vanaf het begin beslecht, nietwaar? “Ja, Ricardo [van DanceValley] organiseerde samen met dit eerdergenoemde vriendengroepje als voorloper van HQ de in Amsterdamse Evlo feesten en ik hielp daar ook in mee. Zo had ik altijd mijn eigen zaaltje. DJ JPWe waren helemaal geen main stream, onze sound bleef gewoon underground en dat sprak ook een alternatief publiek aan. Daardoor hadden we dus altijd een goed gevuld feest met alleen maar liefhebbers. Later kreeg Ricardo de gelegenheid om samen met Paul Jay feesten in de Melkweg te organiseren en HQ was hiermee geboren. Wat in vergelijking met nu heel anders was is het feit dat wij met onze feesten ook alleen maar in Amsterdam en omgeving speelden. Tegenwoordig rijdt iemand wel twee uur om zijn favoriete DJ ergens te zien draaien – toen was dat nog iets volkomen ongehoord. Destijds was ik ook al blij dat ik 1 gig per maand had want zoveel feesten waren er ook nog niet. Tegenwoordig speel ik eigenlijk overal waar ze me vragen en dat is gewoon door heel Nederland zoals de Matrixx in Nijmegen en de [nu al weer voormalige] Celebration Studios in Den Haag. Ik heb eigenlijk alleen maar 1 residentie en dat is natuurlijk de maandelijkse HQ party. Verder draai ik altijd wel bij de UDC feesten, DanceValley, Impulz, 4 Elements en HQ XL.�

“Ik draaide voor Colombiaanse drugsbaronnen�

Terwijl JP even een sigaretje opsteekt neem ik de komende vragen met hem door. We gaan nu even in op je internationale verleden, wat kan je ons daarover vertellen qua scene, muziek, publiek? DJ JP“Het eerste land waar ik gedraaid heb was Zuid Afrika, in 1993. Het land was net onder het juk van Apartheid uit gekomen dus daar lag voor ons legio mogelijkheden wat House betreft. Ik maakte deel van een groepje DJ’s en organisatoren, in totaal een man of 5. We zouden daar 3 maanden achtereen zogenaamde Anti Apartheid feesten organiseren. Van A tot Z hebben we alles zelf geregeld. Al gauw kregen ook de lokale clubs wind van onze muziekstijl en werden we zelfs tot een gemiddelde van drie keer week gevraagd om voor hen te draaien. Een superervaring dus!�

“Over aparte en superervaringen gesproken. Mijn volgende buitenlandse avontuur nam mij van het Afrikaanse naar het Zuid Amerikaanse continent. In 1994 ging ik naar een volgend land waar de House nog erg in de kinderschoenen zat en wel Colombia. Nu is het een algemeen bekend gegeven dat mensen in dergelijke landen hun geld verdienen met de meest uiteenlopende – veelal louche – praktijken, zo hoogstwaarschijnlijk ook mijn gastheer. Vermoedelijke drugsbaronnen beheren daar natuurlijk ook de hele dance/ uitgaansscene. De club waar ik Techno en snoeiharde House mocht introduceren was naar mijn mening geen uitzondering. Ik kon het niet bewijzen maar het geld dat daar in omging loog er niet om. Het enige wat je dan wel merkt is het verschil in arm en rijk. Net zoals in Zuid Afrika – waar je overigens geen kleurling op de dansvloer zag – heb je in Zuid Amerika ook alleen maar rijke lui op de vloer en dat voelde wel wat wrang aan.�

“De muziek is in beide werelddelen trouwens vrijwel gelijk aan dat van Europa. Wereldwijde export van platen zorgt er gewoon voor dat iedereen die weet waar de platen vandaan komen deze ook daadwerkelijk kunnen bestellen.�

“Binnen vijf minuten werd er een gig voor me geregeld�

“In de daaropvolgende jaren speelden mijn volgende internationale gigs zich steeds vaker af op de Britse Eilanden. Zo zat ik geregeld in kleine Engelse en Schotse clubs waar leuke feestjes georganiseerd werden door onder meer de bekende “More Tea Vicar� en “Radical Rehousing� organisaties. DJ JPHeren van deze organisatie kwamen ooit eens naar de coffeeshop van Ricardo – waar ik wel ’s een plaatje opzette – op zoek naar nieuwe DJ’s. Ricardo wees mij aan en binnen vijf minuten had ik gigs in London, Bath en Aberdeen. In London stond ik trouwens met Sasha in de Main Room en dat was toch wel weer leuk om mee te maken.�

“Ook ben ik nog een paar keer teruggegaan naar Zuid Afrika waar ik gigs had met Vince [mijn huidige Groove Connection partner]. Daar speelden we in de notoire 3.30 club. De ene na de andere internationale gig volgde toen. Het was een periode met veel reizen. Zo kwam het ook geregeld voor dat buitenlandse clubeigenaren mij ergens in de UK of in Amsterdam hoorden draaien en mij ter plekke boekten voor een gig in hun club. Zo ging het bijvoorbeeld met een Parijse club. Mijn wereld was toen wel heel erg hectisch.“

Hard House Academy in Brixton, London

DJ JPIets wat meer recent is uit het internationale rijtje zijn toch wel jouw optredens bij de HardHouse Academy en jouw tour door Japan. JP steekt zijn tweede sigaretje op en schenkt ons nog een sapje in voordat hij rustig verder vertelt. “HQ heeft van origine altijd al een goede relatie gehad met Frantic. Zo hebben we de HQ meets Frantic feestjes in Camden Palace waar elke keer weer toch al zo’n 3.000 liefhebbers op af komen. Tijdens deze feesten wordt gewoon stevige UK HardHouse en Hard Dance gedraaid. Voor de liefhebbers dus echt een must. Hard House Academy [HHA] waar ruim 5.000 Harddance liefhebbers komen – kan je dus in feite zien als de grote broer van de Camden Palace feesten. Mijn HHA ervaring was ook zeker een hoogtepunt van mijn carrière te noemen. Ik stond daar dan – vorig jaar oktober – als eerste Nederlander en buitenlander ooit en dat zegt toch wel wat. De sfeer was gewoon overweldigend te noemen, zeker met die hele rij Nederlandse fans voor mijn booth. Al stond ik vrij vroeg achter de draaitafels toch weet je gewoon dat het publiek er gewoon zal zijn. Dit is toch wel één van de grootste verschillen met de Nederlandse scene. DJ JPIn de UK staat er om 9 uur, wanneer de deuren opengaan, al een rij voor de deur, dus op het moment dat ik stond te draaien was de zaal al behoorlijk gevuld. Ik had een wereldavond maar wel met 1 klein minpuntje en dat was de absoluut onprofessionele opstelling van de DJ Booth. Die moest ik tijdens het begin van mijn set nog even gaan verbouwen want ik hoorde de monitoren die achter me stonden gewoon niet goed. Jammer dus! Camden Palace heeft voor mij persoonlijk een betere sfeer maar voor mij als DJ is draaien op HHA wel goed voor mijn profile en dat telt zeker nu in deze competitieve tijden ook. In Engeland ben je overigens als DJ ook een echte held. Na mijn set stond het publiek al bij de booth te wachten om mijn hand te schudden, mij te bedanken voor de set die ik had neergezet en zelfs voor handtekeningen. Zelfs bij de kleinere feesten. Wat de Engelsen ook sterk hebben is dat zij het dansen gebruiken om aan de realiteit te ontsnappen, ze gaan echt helemaal op in de dance. Aan de ene kant is dat wel goed voor de scene want je weet dat je alleen maar liefhebbers op de vloer hebt staan, maar het maakt de scene ook minder persoonlijk omdat iedereen zo in zichzelf gekeerd is. Nederland is wat dat betreft toch weer gezelliger en gemoedelijker.�

“Het Aziatische avontuur�

DJ JP“In diezelfde week stapte ik in het vliegtuig naar Japan. Een promotor vriend van Dave Randall had in het verleden al een paar keer gevraagd of ik mee wilde gaan om daar mee te touren. Door persoonlijke omstandigheden is het er nooit van gekomen. Nadat het privé leven in een rustiger vaarwater kwam heb ik uiteindelijk toch ingestemd een keer mee te gaan.�

“Spelen in Azië is zo anders dan wat ik tot nu toe heb meegemaakt. Allereerst zit je natuurlijk met het cultuurverschil. Ik vertelde net dat de Engelsen zo opgaan in de muziek, de Japanners kunnen er nog meer van. Japanners geven zich op hun werk 150%, dat is nu eenmaal de cultuur. Wanneer ze gaan stappen lijkt het wel alsof ze dat ook voor 150% willen doen. Het lijkt wel alsof ze daar alleen maar met hun ogen dicht op de muziek staan te zweven.
Maar goed, even bij het begin beginnen. We kwamen op een donderdag in Osaka aan en werden al meteen geconfronteerd met het overweldigende gevoel dat je krijgt wanneer je door een dergelijke wereldstad loopt. Alles is echt geweldig en super geregeld, het lekkere eten, de vriendelijke mensen, de mooie cultuur en – ook niet onbelangrijk – de luxe hotels. We namen de trein naar Kobe waar ik de volgende nacht een gig in een club had. Donderdag heerlijk tot diep in de nacht gechilled in een psychedelisch barretje, daarna wat geslapen om die avond te draaien.

DJ JPIk wist natuurlijk helemaal niet wat te verwachten van de scene, maar ik moet zeggen dat ze goed bijlopen qua muziek en style. Hard dance is overigens een grote scene maar de total dance scene is nog vrij klein. Dan kan je een vergelijking trekken met onze beginjaren ‘90 waar je alleen maar echte liefhebbers op de vloer had staan. De muziek is lekker stevig, trancy en lopen lekker door – precies mijn eigen stijl dus. De clubs zijn voorzien van de allernieuwste technieken en dat is voor de DJ natuurlijk helemaal geweldig. Ik heb daar draaitafels gezien die een aantal generaties verder zijn dan de nieuwste decks die wij hier hebben. Heb daar heerlijk gedraaid en het publiek reageerde gewoon goed op mijn set.

Zaterdag ging ik weer terug naar Osaka want daar had ik een gig in Club Joule – de Residentie van Energy Dai. Weer zo’n mooie club maar ik moet er wel bij zeggen dat het daar erg donker was. Veel interactie met het publiek was er dus niet bij. In ieder geval had ik het wel naar mijn zin. Het leuke was dat ik al – voordat ik ging draaien – aan alle kanten herkend werd omdat men een flyer had laten maken waar mijn foto op prijkte. Wel leuk hoe Japanners in hun gebrekkige Engels kenbaar proberen te maken dat ze het nu al mooi vinden dat ik er zou optreden.

Eigenlijk zou ik een dag later nog in Tokyo optreden maar wegens tijdgebrek is dat helaas niet doorgegaan. Ik was er niet al te rouwig om want het gaf mij tenminste nog wat tijd over om in Kobe door te brengen. Al met al een wereldervaring die – als het meezit – nog een vervolg krijgt.�

DJ JPNa een zit van bijna anderhalf uur zijn we bij het eind van het vraaggesprek gekomen. Als mijn laatste vraag zou ik van je willen weten waar je nog heel graag zou willen draaien? JP was daar kort en krachtig in en zei meteen “Australië�.

Buiten was het al donker. Samen liepen we de twee trappen naar beneden waar het eten al op JP stond te wachten. Lekkere Hollandse pot, het is omdat ik al wat gepland had anders had ik aangeschoven, zei ik. “Volgende keer beter�, zei JP.

website DJ JP: www.dj-jp.nl

JFK

 

Share/Save/Bookmark