Judge Jules – Renaissance Man
Interviews

ImageMet het feest van de dag ervoor nog zwaar in de benen en het groeiende verlangen naar mijn lekkere zachte bed rij ik doodvermoeid naar Culemborg.  ‘Afspraak is afspraak’ zeg ik tegen mezelf en iets in me zegt me dat het allemaal wel mee zal vallen.  Ik kijk naar Patricia die net als ik nog zwaar aan het bijkomen is van het eerste festival van het zomerseizoen van 2006.  Met Eindhoven ver achter ons rijden we de provinciale weg op naar club Happy Dayzz.  Zoals afgesproken met Bas & Ram komen wel lekker vroeg aan want de heren Judge Jules en Eddie Halliwell zijn al ingefluisterd dat ze door ons geïnterviewd zullen worden.

Het was alweer een tijdje geleden dat ik echt met Jules had gebabbeld Miami, tijdens de Winter Music Conference van 2004) en ik was benieuwd of hij mij nog wel zou herkennen.  Natuurlijk had ik hem nog kort even gedag gezegd toen hij zijn interview met Marcel Woods had tijdens het laatste Trance Energy Feest, maar of hij die link ook zou leggen wist ik niet.

Aangekomen bij de club liep een aantal zaken al niet volgens plan en het leek alsof de vermoeidheid daardoor nog harder toesloeg.  Rick meldde zich af, de gastenlijstplek was niet geregeld en de interviews zouden niet voor maar na de optredens plaatsvinden.  Vervolgens kregen we ook nog te horen dat het hele verhaal nog een uur langer was uitgelopen, kortom, genoeg ingrediënten om mijn uitgeputte humeur naar een verder dieptepunt te brengen.

De middag en avond kropen voorbij.  Bas & Ram draaiden wel lekker en de zaal liep langzaamaan ook lekker vol met het vaste feestpubliek van de Déjà Vu parties. Lekker gezellig en vooral ongecompliceerd feesten is hier het motto.  Achter de DJ booth had ik een goed overzicht op de zaal en de kunsten van de DJs.  Lekker lui lag ik te genieten van alles wat er op mijn netvlies viel.  Veel bekenden in de zaal, dacht ik bij mezelf en hier en daar begroette ik een aantal van hen.

Eindelijk was het dan zover, Judge Jules nam plek achter de decks.  Een heel geschuif van de technici kwam er aan te pas want de beste man uit Londen zou alleen maar gebruik maken van de CD spelers.  Flink beukend zette hij zijn voornamelijk Trance set in.  Hier en daar een verdwaalde Harddance track maar Hardtrance is wat deze avond voor Jules de klok sloeg.  Lekker hoor en het publiek vond het alleen maar geweldig.  Tijdens zijn set moet hij regelmatig de handen schudden van zijn Hollandse fans, CDs of andere items ondertekenen of poseren met een gretige liefhebber.  Aan het einde van zijn set zag hij mij staan en ik zag een blik van herkenning.  Hij seinde me in dat hij zelf nog wat foto’s wilde nemen om vervolgens mij te volgen naar de kleedkamers.

 

Student Rechten

Image“Toen ik rond mijn 17e begon met het organiseren van feesten zag het uitgaanscircuit in Londen er nog heel anders uit dan hoe het er nu uitziet.  Clubs mogen nu – in vergelijking met vroeger – veel en veel meer.  Twintig jaar geleden hadden clubs in het Verenigd Koninkrijk maar weinig te makken en een regel die er zeker niet om loog was wel de vastgestelde sluitingstijd.  In die tijd was dat 2 uur (!!) in de ochtend.  Officieel gezien dan want er waren maar weinig clubeigenaren die zich daaraan hielden.  Dit gedrag van clubeigenaren leidde natuurlijk wel tot de nodige consequenties van de plaatselijke overheden en waneer je na tweeën gepakt werd met een volle club kon dit vergaande gevolgen hebben.  Je begrijpt dat dit dan ook dé periode was waar de ondergrondse feestjes als paddestoelen uit de grond schoten.


Zoals ik al zei hield ik me al vroeg bezig met het organiseren van ondergrondse feestjes waar ik overigens ook begonnen ben met draaien.  In die periode zat ik ook nog steeds op de universiteit waar ik Rechten studeerde.  Dit kwam nu wel zeker van pas want telkens wanneer wij van de lokale overheden last hadden (lees: politie-inval) dan stond ik aan de deur klaar met een aantal juridische bull shit kreten waarop de doorsnee Britse agent toch geen verstand van had en ik wachtte totdat deze weer met de staart tussen de benen afdroop.  Het hielp ook wel dat ik wat langer was dan de doorsnee Brit en dat ik nogal ‘posh’ (bekakt) praatte, want dan kon je zowel met je lengte, je speech als met je juridische kennis intimideren.  Ik heb aan mijn studie trouwens ook nog mijn bijnaam aan overgehouden ‘Judge Jules’.  Natuurlijk ging dit niet lang goed want na een aantal feestjes kreeg men in de smiezen hoe de vork in de steel zat en heeft de politie ons zaakje opgerold.  We kwamen er allemaal met een zeer gemeende waarschuwing van af.�?

 

Inspiratie

“Ik denk niet dat ik kan zeggen dat er iemand was in mijn omgeving die mij inspireerde tot de dingen die ik nu doe.  Sterker nog, toen ik begon in deze scene was er eigenlijk nog helemaal niets wat we nu zouden classificeren als Dance.  In de eerste drie jaar dat ik ‘illegaal’ bezig was gaf helemaal niemand ook wat om wie er achter de draaitafels stond.  Als de muziek maar lekker hard was, was iedereen eigenlijk al wel tevreden.  Na de underground parties kwamen de grote raves en vanaf dat moment kreeg de media lucht van de Dance stromingen.  Voordat ik het in de gaten kreeg wisten zowel de rave organisaties als de media mij te vinden.  Ik stond vrijwel op alle raves te headlinen en dat levert natuurlijk de nodige media coverage op en de rest is eigenlijk bekend.  Ik zie mezelf wel als een renaissance man.�?

Terwijl Eddie Halliwell in de zaal stond te beuken – wat overigens heel goed door de muren en de continu opengaande deur te horen was – schonk Bas ons nog een drankje in.  Ook Dany D kwam even de kamer binnen om te kijken wat er tijdens het interview afspeelt.

 

Eigen sound

“Hetgeen dat ik vanavond gedraaid heb is bij lange na niet de sound die ik normaal tijdens mijn clubavonden draai.  Ik draai gewoonlijk veel en veel harder.  Dit Trancy spul is wel lekker zo voor een zondagmiddag of –avond maar het is niet datgene wat ik prefereer om te draaien.  Ik denk dat ik in de loop der jaren dat ik achter de decks sta een hele brede inzetbare stijl heb.  Het heeft natuurlijk wel zijn voordelen dat ik al zolang meedraai want ik heb wel zeker zo’n beetje alle stijlen zien komen en zien gaan.  Van alles wat heb ik wel een beetje kunnen implementeren in mijn eigen stijlen.  Zo ben ik trouwens begonnen met Early House en Italos en zo langzaamaan naar de Trance en Hardere stijlen doorgegroeid.  Je ziet het, ik ben dus niet zomaar in een hokje te zetten want ik draai eigenlijk overal ter wereld en iedere uithoek heeft weer zijn eigen wensenlijstje.  Ik pas me wel aan maar als ik het zelf voor het kiezen heb dan hou ik wel van een funky trancy combo.  Lekker!�?

Opeens ging de deur weer voor de zoveelste keer open en kwam er weer een journalist van 538 binnen om te kijken of hij al niet aan de beurt was.  Ook Liza de Diva met haar onafscheidelijke camera kwam de boel onderbreken.  Het maakte het geheel chaotisch gezellig maar wel lekker informeel.

 

De wereld is klein

“Het leven van een DJ kan inderdaad erg druk zijn.  Naast de zogenaamde vaste gigs die ik heb voor de Radio en sommige clubs in zowel binnen- als buitenland reis ik de hele wereld af voor losse optredens.  Dat kunnen gigs zijn in clubs maar ook voor grote festivals.  Of ik voorkeuren heb waar ik moet optreden?  Nee, niet echt.  Het maakt me helemaal niet uit waar of voor wie ik mijn ding doe, zolang de boodschap maar overkomt.  Het draait allemaal om ‘having fun’ of niet soms.  Ik vind het gewoon leuk om overal ter wereld iedereen een beetje plezier in het leven te brengen.  Al zijn er nog wel plaatsen op deze wereld waar ik nog wel een keer heen wil, Hawaï en Rio de Janeiro, al was het alleen maar om de mooie vrouwen die daar rondlopen.  Ik hoef er niet eens te moeten draaien.�?  Voor de zekerheid vraag ik hem of ik hem hier op mocht quoten.  “Ja hoor!�?, zei hij lachend.

“Ik heb niet echt veel residenties meer.  Weet niet waarom dat is maar ik denk dat het grotendeels te maken heeft met het feit dat ik op zoveel mogelijk verschillende plaatsen wil optreden en daar zoveel mogelijk verschillende dingen wil doen.  Te veel vaste draainachten beperken je daarin dan alleen maar.  Natuurlijk heb ik nog wel elke zomer Judgement Sunday op Ibiza (dit jaar dus van 11 Juni tot en met 17 September).  Ibiza is een uniek iets op deze wereld en mijn feestje daar heeft net zo’n unieke status omdat het eigenlijk een van de hardste feestjes is op een voornamelijk groovy clubbie gericht eiland.

Maar als ik je iets echt unieks mag vertellen dan gaat het wel over mijn optreden bij de Piramides van Gizeh.  Moet je je voorstellen, een van de zeven wereldwonderen als setting, drieduizend house enthousiastelingen en mij achter de decks.  Fantastische lichtshows op de piramides gericht en een geluid dat door de hele woestijn galmt.  Kan je je een mooier stage voorstellen?  Nee toch?

Al moet ik zeggen dat Nederland ook wel bekend staat bij de Britten als een land waar het bij de feesten en festivals ook vaak om een gezonde lading show gaat.  De Nederlandse producties genieten in de UK een hoge populariteit en dat is ook wel leuk om mee te maken.  De festivals in de UK zijn niet zo vol geduwd met shows en zijn wat rauwer daardoor.  Van jullie club nights weet ik eigenlijk niet echt veel omdat ik hier nog niet zo veel in clubs gedraaid heb.  Maar wat ik van de Britten hoor – die ik bijna overal tegenkom – en wat ik zelf overal zie is dat House overal wel hetzelfde is.  Het is de muziek dat ons overal bindt en dat maakt de wereld heel open, toegankelijk en erg klein.�?

 

Toekomst

“Mijn enige ambitie die ik in dit leven heb is vooral gelukkig zijn.  Ik krijg nog steeds een ‘buzz’ van het DJ’en en ik blijf dit doen zolang ik het nog trek maar vooral zolang ik het nog leuk vind.  Ik weet niet of ik dit hier in dit land kan zeggen maar ik pas er dus echt voor om niet zoals Tiësto te eindigen.  Ik bedoel het is wel heel erg mooi wat hij allemaal bereikt heeft maar het lijkt me stug dat hij nog steeds plezier heeft in zijn vak.  Het lijkt mij dat hij door de ‘Corporate’ oftewel door de Tiësto NV geleefd wordt.  Nee, als ik dan toch zo hoog op de ranglijst moet staan geef ik de voorkeur aan de aanpak van een Paul van Dyke of zo.�?  Ik vroeg wederom of ik hem hierop mocht quoten, wat hij overigens voorzichtig beaamde.

 

Het Laatste Woord

“Geniet van de muziek en bedankt voor alles!�?

Judge Jules & JFK

{mos_ri}

 

Share/Save/Bookmark