E-Craig – zonder blad voor de mond
Interviews

We hadden om acht uur afgesproken. Buiten was het nog lekker zwoel. We baanden ons een weg door de shoppende koopavonddrukte. Tien minuten door die narigheid bevestigde mij weer waarom ik nooit op een donderdagavond in de stad wil zijn. Tien voor acht kreeg ik een smsje van E-Craig met de melding dat hij al helemaal klaar zat bij de Ruiter. Met het geluk aan onze kant bemachtigden we een plekje op het terras voor het grote raam van het café.

E-Craig – zonder blad voor de mond

Het is toch wel vleiend om te horen dat ondertussen ook de agencies binnen het DJ Gilde bepaalde kwaliteiten herkennen en waarderen. Zo vertelde Rick mij dat we wederom door Anna Agency benaderd zijn om één van hun DJ’s te interviewen. Ditmaal gaan we een gesprek aan met E-Craig. Nu moet ik eerlijkheidshalve bekennen dat eigenlijk alleen maar de naam bekend in de oren klinkt. Zijn sets op bijna alle grote Nederlandse festivals zijn onfortuinlijk aan mij voorbij gegaan. Hoe dat mogelijk is begrijp ik eigenlijk ook niet want na enig gegraaf kom ik er achter dat veel van zijn tracks waaronder ‘Global Drum Attack’ en ‘Thanx We Get’ wel degelijk door DJ’s uit mijn lijstje gedraaid worden. Al met al des te meer reden om een afspraak met deze man te maken. E-Craig zou donderdagavond toch in Den Haag zijn om wat platen te kopen dus een wandelingetje van Rhythm Import naar het terras van de Zwarte Ruiter moet zo gedaan zijn.

We hadden om acht uur afgesproken. Buiten was het nog lekker zwoel. We baanden ons een weg door de shoppende koopavonddrukte. Tien minuten door die narigheid bevestigde mij weer waarom ik nooit op een donderdagavond in de stad wil zijn. Tien voor acht kreeg ik een smsje van E-Craig met de melding dat hij al helemaal klaar zat bij de Ruiter. Met het geluk aan onze kant bemachtigden we een plekje op het terras voor het grote raam van het café. Binnen was het sowieso een onmogelijke taak om een interview af te nemen. We troffen E-Craig al met een drankje aan en hij bood meteen aan om ons ook te voorzien van een drankje.

Erg jong

“Ik had bij Rhythm Import veel minder tijd nodig dan ik oorspronkelijk gedacht had. Weet niet waaraan dat zou liggen. Zou het liggen dat ik veel kritischer aan het worden ben of is het nou echt zo dat er de laatste tijd zoveel ‘crap’ uitgebracht wordt?� Ik moest even lachen om zijn openheid hierin en bevestigde dat het wellicht een combinatie van de twee kan zijn.

“Als ik terugkijk kom ik ergens uit rond mijn 15e, wanneer ik samen met een vriend van me het idee had om bij een drive-in show te werken die overal door het land langs dorpsfeesten, braderieën en schoolfeesten gaat. Ik begon als sjouwer en in mijn vrije tijd besteedde ik ieder moment aan mijn draai- en mixtechniek. In het begin leerde ik over het algemeen om met CD’s te mixen. Vinyl zat er op dat moment nog niet in, dus je begrijpt dat mijn repertoire erg commercieel was in die beginperiode. Op een gegeven moment kreeg ik de mogelijkheid om tijdens een schoolfeest op te treden want het bleek dat de twee vaste DJ’s niet meer door één deur konden. Op een of andere manier bleef ik er heel rustig onder en ging mijn eerste optreden voor een relatief groot publiek [zo’n 800 man] vlekkeloos. De regelaar van de show vond het in ieder geval ook goed genoeg om vervolgens met mij verder in zee te gaan. Daarnaast speelde ik ook nog regelmatig in een tentje in Amersfoort, de stad waar ik overigens opgegroeid ben. Hier leerde ik ook met vinyl om te gaan en kreeg steeds meer de neiging om de kant van de Clubhouse op te gaan. Mijn platen vond ik bij een klein exclusief winkeltje in het centrum van de stad. Terwijl ik op zo’n avondje mijn pasgekochte platen aan elkaar zat te mixen kreeg ik achteraf te horen dat ik de interesse had getrokken van niemand minder dan DJ Jean.�

Stroomversnelling

“Toen Anna Agency op een gegeven avond een aantal DJ’s te kort kwam vertelde Jean dat hij wel iemand wist. Nu had ik eigenlijk al toegezegd dat ik in mijn ouwe clubbie zou draaien maar, zeg nou zelf, wat zou jij doen als je ineens te horen krijgt dat je via Jean voor Anna Agency in een grotere club kan draaien? ….Precies, zo dacht ik er dus ook over! In de eindjaren van de ’90 zat heel Nederland nog steeds in de ban van dotcom bedrijven en hielden we de gedachten vast dat de ‘sky de limit was’. Dat gold ook voor de DJ’s. Ik rolde er dus op een goed moment in en vanaf dat moment raakte alles in een stroomversnelling.

Mijn – in mijn ogen – allereerste grote optreden was in de Amsterdamse iT. Jean had er voor gezorgd dat ik tijdens één van zijn Madhouse nachten kon optreden. Ik had in de eerste instantie gedacht dat ik de avond mocht openen maar ik zat er wat dat betreft helemaal naast. Jean liet mij meteen op Prime Time zetten en met knikkende knieën stond ik rond de klok van 3uur oog in oog met 1.300 man. Ik moet nog steeds lachen als ik terugdenk hoe ik met trillende hand de naald op een plaat wilde zetten. Gelukkig ging alles goed en binnen een vrij snelle periode kreeg ik te horen dat ik in de iT mijn residency had verdiend.�

Mijn sound

“Ik ben nog steeds van mening dat je mijn sound niet echt in een hokje kan stoppen. Het is geen Trance, het is geen Techno en het zit er eigenlijk ook niet tussenin. Sterker nog, ik vind Trance eigenlijk een hele vervelende term om mijn sound daaronder te scharen. Trance heeft naar mijn mening te weinig energie in de basis [oftewel in de beats en basslines]. Mijn sound vind ik zelf juist heel erg energierijk, stoer met de juiste balans van ‘dreamy’ zweeflijnen. Luister maar eens naar mijn nieuwe track ‘Call It A Sunrise’. Tja en als je me dan toch probeert in een hokje te krijgen dan denk ik dat Techtrance een beetje in de buurt komt.

Dus om mezelf een beetje te onderscheiden in de massa van de Techtrance zorg ik er voor dat mijn set uit veel eigen werk en eigen bootlegs bestaat. Deze geef ik vervolgens niet gauw aan iemand door om de set in ieder geval nog een tijdje langer exclusief te houden. Ik hou er gewoon van om het publiek continu te verrassen. Zo vind ik het heerlijk om de platen snel af te wisselen, dus je zult weinig breaks in mijn sets aantreffen. Doorpompen met die handel dus!

Maar als ik even de advocaat van de duivel speel, vind ik persoonlijk echte Housemuziek het lekkerst om te draaien. Op een of andere manier voel ik me daar juist het prettigst bij. Het is alleen zo ontzettend jammer dat er zo weinig echte housefeestjes meer zijn.�

Nadat Rick wat foto’s heeft gemaakt en gelijk de aandacht van het volle terras op ons vestigde ging hij naar binnen voor een volgend drankje. Interviewen is en blijft een dorstige bezigheid.

Edge

“Ik geloof dat Michel de Heij ooit eens een keer de uitspraak heeft gedaan dat er tegenwoordig meer DJ’s dan werklozen zijn. Als ik zo om me heen kijk dan kan hij daar best wel eens gelijk in hebben. Bijna iedereen is, of wilt DJ zijn. Je moet tegenwoordig echt een ‘edge’ hebben wil je het hier in deze scene maken. Dan kom je toch al gauw uit op produceren. En zelfs dan zul je merken dat ook dat niet meer genoeg is want je moet hits kunnen produceren. Helaas kan niemand mij vertellen hoe je dat moet doen, hits scoren. Het enige wat ik hierin kan zeggen is dat ik ook hier de goden achter me heb staan want zowat alle grote DJ’s draaien mijn producties. Tiësto draait heel vaak mijn remix van Blank & Jones’ ‘Perfect Silence’. Tiësto zei me zelfs dat hij nog nooit wat van B&J gedraaid had maar deze uitvoering vindt hij gewoon super. Armin heeft me verteld een echte fan te zijn van E-Craig en dat doet je dan toch wel goed. En om het rijtje even af te sluiten draaien momenteel Paul van Dyk en Judge Jules als eersten mijn bootleg van ‘Call It A Sunrise’, deze track is officieel in december uitgekomen.

Verschillen

“Ik probeer zoveel mogelijk in verschillende scenes of sub-cultures te draaien. Waarom? Op deze manier hou ik mezelf scherp, blijf ik breed inzetbaar en ik vind het gewoon leuk. Zo hou ik natuurlijk ook heel erg in de gaten welke ontwikkelingen de verschillende scenes doormaken. Een ding wat wel opvalt is dat over het algemeen de ontwikkeling een beetje op zijn kant ligt. Het is vaak erg plat en hard aan het worden. Daarom vind ik het juist zo goed dat er feestjes als Innercity en Trance Energy zijn. Als je eens kijkt naar de line up van Innercity, ik vind het getuigen van lef om zoveel grote namen van dat, zeg maar, geloofwaardige genre bij elkaar te boeken. We houden we kaartverkoop maar even goed in de gaten. Trance Energy is gewoon een topfeest. Ik hou wel van die Tranceachtige boekingen want de DJ’s onderling zijn hier in mijn ogen altijd veel enthousiaster dan in de andere scenes. Hier word je regelmatig nog op je schouders geklopt wanneer je een leuke set hebt gedraaid of een leuk nummer hebt gemaakt. In andere scenes denken ze toch vaker van ‘hij is wel cool maar ik ben cooler’, begrijp je.�

Geshockeerd

“Ik vind het echt heel erg leuk om in het buitenland op te treden en met de hulp van Anna Agency én mijn eigen producties heb ik zo al wat buitenlandse residencies. Zo zit ik een aantal keer per jaar in Johannesburg [Zuid Afrika] waar ik iedere keer weer mijn ogen uitkijk over de setting van de Sutra en de H20 club; een zwembad complex dat erg cozy is ingericht waar ik onder de blote sterrenhemel voor een heel erg party minded publiek sta te draaien.

Daarnaast zit ik ook heel vaak en graag in de Oriënt. Indonesië en Japan zijn erg vooruitstrevend, meer dan wat je in de eerste instantie zou verwachten. Het publiek en de industrie zelf waarderen je gevoelsmatig meer. Ik kan niet echt mijn vinger erop drukken maar ik zou haast zeggen dat het publiek in het buitenland ook veel enthousiaster is. Ik voel op een of andere manier ook veel meer toewijding. Zo merk ik bijvoorbeeld heel erg dat mijn site voorafgaand aan een set heel erg bezocht is door het lokale publiek. Het lijkt wel alsof ze zich helemaal willen voorbereiden op de nacht om zo niets te willen missen. Ook merk ik dat ik na een buitenlands optreden heel veel fanmail en foto’s opgestuurd krijg. Dat is iets wat ik in Nederland in veel mindere mate meemaak.

Naast de landen die ik al met zekere regelmaat doe wil ik heel graag een keer naar Zuid Amerika gaan. Het lijkt me geweldig om in landen als Colombia, Brazilië en Argentinië te spelen. Vraag me niet waarom maar het voelt als een ‘must’ aan. Daarnaast moet je als DJ natuurlijk ook een keer in China gestaan hebben, toch. Al is het alleen maar om de politiek te laten zien dat er achter hun muur nog veel meer te doen is. Ik provoceer graag met mijn muziek en het lijkt wel alsof het buitenlandse publiek nog steeds te shockeren valt.�

Verwend

“Ik geloof niet dat ik ‘verwend’ het juiste vind. Nee, ik denk niet dat we in Nederland het publiek verwend hebben met onze festivals, goede DJ’s en prachtige producties want naar mijn mening zijn echt liefhebbers nooit verwend. Het maakt niet uit hoeveel je ze van hetzelfde voorschotelt want voor hen kan het nooit genoeg zijn. Dus kan je ze nooit verwennen. Aan de andere kant zie ik wel dat wij als toonaangevende dance natie nooit echt helemaal los lijken gaan. We houden hardnekkig vast aan dat kleine beetje innerlijke – al dan niet culturele – controle.

Natuurlijk vind ik het jammer dat veel grote namen in voornamelijk in het buitenland draaien. Maar ik begrijp het wel, zowel van de kant van het publiek als van de DJ’s zelf. Dat neemt niet weg dat deze ontwikkeling ook weer voor anderen mogelijkheden met zich meebrengt. Zo zie ik een hele Nederlandse markt voor mij opengaan want iedereen die mijn platen in zijn set verwerkt, speelt voornamelijk in het buitenland!�

Onmogelijke wens

“Als ik het voor het zeggen had, wat zou ik dan aan de scene willen veranderen? Mijn God wat een kutvraag! Ik zou daar eigenlijk heel lang over moeten nadenken. Maar aangezien we daar niet echt veel tijd voor hebben moet je het maar met het volgende doen: ik heb misschien in dat aspect een onmogelijke wens en dat is vermindering van de verzadiging en de vercommercialisering. Ik zou willen dat organisaties uit elkaars vaarwater blijven en op die manier hun eigen producties kwalitatief hoger houden. Ik denk dat dat wel een goed streven zou zijn.�

Ongemerkt begon het al wat frisser te worden. Hoogste tijd om er zo langzaamaan een eind aan te maken. Nog een paar vragen voordat we weer ieder ons weg gaan.

Winterdrukte

“Zoals ik net al vertelde ben ik momenteel de laatste puntjes op de i’s aan het zetten voor wat betreft mijn laatste track ‘Call It A Sunrise’. Deze gaan we namelijk heel erg groot aanpakken. We hebben het dan over een echte single release inclusief videoclip voor de nodige TV coverage. Wat deze track zo speciaal maakt is wel het feit dat het eigenlijk een bootleg is die ik bewerkt heb met het Ratty sampletje ‘Here I Am’. Erg gaaf, je moet het maar checken wanneer die uitkomt.

Verder ben ik door het Duitse label Kontor gevraagd om hun zoveelste ‘Maximum Trance’ te mixen. Niet echt mijn titel – je weet hoe ik over het woordje Trance denk, maar de Duitsers wilde de serie nu eenmaal continueren dus wie ben ik dan om hen dat te weerspreken.

Even denken, wat nog meer….Binnenkort release ik op vinyl mijn nummer ‘First Time’. Een juweeltje van een plaat die ik wel de ‘Techtrance-met-gevoel’-beschrijving wil meegeven. In principe is deze plaat te soft voor mijn eigen set dus ik denk dat ik er zelf wel weer een remix overheen gooi.

Speaking of which. Ik krijg echt met de nodige regelmaat MP3tjes of cassettebandjes van DJ’s binnen waarop een remix staat van een van mijn nummers. Natuurlijk sturen ze mij dit toe om het te spelen in mijn sets, er een vermelding van maken en het eventueel ook uitbrengen. Ik vind dit echt leuk om te krijgen. Echt bang voor verkrachtingen van mijn tracks ben ik niet. Nogmaals ik vind het gewoon leuk dat ze mijn platen goed genoeg vinden om er iets op te proberen. Wat ik overigens wel vervelend vind is wel dat ik onder een andere naam iets uitbreng waar vervolgens een stel idioten achterkomt en het dan nodig vinden om dit over het hele Internet rond te blaten. Heel vervelend. Er is altijd wel een reden te bedenken dat ik iets onder een andere naam uitbreng. Come on!

Ambities

“E-Craig in Concert? Ik weet het niet zo. Zoals ik al vertelde ben ik echt iemand die veel tracks in tijdsbestek van 2 uur wil duwen. Continu knallen en het publiek blijven verrassen, dus. Ik wil mensen met zo’n snelle set pure energie meegeven. Dus ik denk niet dat je dat moet rekken tot een hele nacht soleren. Moet er niet aan denken hoeveel platenkoffers ik dan mee moet nemen. Wat ik misschien wel een keer zou willen doen is een 100% pure live set neerzetten. Lijkt me echt een uitdaging. Maar het ultieme is natuurlijk om iets neer te zetten dat echt helemaal nieuw is. Iets wat niemand nog gedaan heeft. En als ik dat bereikt heb, dan wil ik in mijn kleedkamer schalen vol met blauwe M&Ms, hehe!�

Famous last words?
Er viel voor de tweede keer een korte stilte.

“Wat vonden jullie er van?�

Groetjes allemaal,

E-Craig

JFK

 

Share/Save/Bookmark