Spring break
Column

Na een heel jaar lang wekelijks zakelijk in een vliegtuig te hebben moeten zitten was er dan nu eindelijk weer eens een reden om eens lachend naar Schiphol te gaan. Ik had namelijk een korte ‘Spring break’ ingelast, want daar was ik wel aan toe, moest ik in alle eerlijkheid bekennen.

Samen met een hele goede vriendin van me hadden we onze koffers gepakt en waren op Holland Spoor op de internationale trein vanuit Brussel gestapt. Een half uur later stonden we bij de Last Minute Balie van Schiphol. We keken op het menu en besloten dat we eigenlijk niet twee dagen in het vliegtuig wilden zitten. Dus onze keuze viel al gauw op een 7-sterren resort bij het Turkse Antalya. Zeven sterren….. toe maar, dat verzin je toch niet? Ik wist mijn god niet wat ik me daarbij moest voorstellen. Maar goed, we wilden allebei een hele luie vakantie en zo min mogelijk doen. Creditcard neergelegd en gaan!

Nadat we hadden ingecheckt en ontbeten (Sushi) liepen we naar de gate en bekeken met argus ogen in welke staat het vliegtuig van Onur Air was, want de verhalen van vorig jaar kwamen ineens allemaal weer voor ogen. Slik! De vlucht verliep, afgezien van een vervelende dronken dame naast ons, vrijwel rustig. Jezus wat kon dat mens er op los zuipen. Die zou geheid de vrouw van een goede vriend van me onder de tafel krijgen…. En believe me, die kan er – als echte Brabantse – ook wat van.

Aangekomen op Antalya betaalden we eerst onze persoonlijk tol want zonder visum kom je als Nederlander of Canadees er niet in. Terwijl ik met €10 de grens mocht oversteken moest Natalie dieper in haar buidel tasten en de verplichte €45 neerleggen. Klaarblijkelijk is de relatie tussen Turkije en Canada minder goed dan die tussen Turkije en Nederland.

Enigszins vermoeid van de reis en het gezeur van de zuipschuit stapten we eindelijk uit de bus bij ons nieuwe onderkomen. Voor de komende week zou dit resort ons thuis zijn. De ontvangsthal ademde een vulgair display van rijkdom en luxe uit. Mijn god, zoiets zie je toch alleen maar op TV programma’s waar je meegenomen wordt langs de huizen van de Rich & Shameless. We checkten in, kregen ons bordeaux rode armbandje om en namen de lift naar onze kamers op de vierde verdieping. Later in de week vernam ik dat onze kamers per week zo tussen de €2.000 en €3,000 per week moeten kosten, afhankelijk van het seizoen dan wel hè.

Even ontdekje plekje gedaan in het resort. Alles was inderdaad erg luxe. Hetgeen dat ons eigenlijk deed beslissen om naar dit resort te komen was wel het feit dat ze daar een complete ‘Health Spa’ hadden. Jezelf voor een hele week heerlijk laten verwennen door middel van massages, therapieën, mani- en pedicures, kruidenbaden en nog meer van dat lekkers….wat wil een mens nog meer? De Spa was geheel in de Byzantijnse bouwstijl ingericht en straalde rust en warmte uit. Zo te zien was er dus nergens op bespaard. Er was gebruik gemaakt van de duurste marmers en andere bouwmaterialen. (Nu weet ik ook wel dat marmer in Turkije geen drol kost, maar toch). Hier zouden we dus elke ochtend en einde van de middag heerlijk kunnen toeven. We hadden daarom ook maar meteen een aantal afspraken gemaakt voor verschillende massages. Aah, this is the life!

Natuurlijk hebben we ook tijd buiten het Spa doorgebracht. Bij het resort had je nog een aantal buitenbaden, cabaña’s, hangmatten en natuurlijk een heel groot privé strand. Alles was ingericht om het de gasten maar zo makkelijk mogelijk te maken. Zelfs het leger bediendes dat daar rondliep was daarop getraind.

Afgezien van een aantal superrijke Russen en de onafscheidelijke dure hoeren, was het nog erg rustig in het resort. Het zomerseizoen zou pas de week later losbarsten. We boften. Nergens rijen, bij het Spa, noch de restaurants of de salon of cocktailbar, welke overigens ook allemaal bij de prijs inbegrepen waren. Je begrijpt natuurlijk dat we iedere avond in de cocktailbar te vinden waren. Natalie hield het bij haar favodrankje ‘Cosmopolitan’ terwijl ik uiteraard elk drankje op de kaart moest proberen. Aah, this is the life.

Heerlijk luieren, lezen, cocktailtje drinken, beetje motorrijden maar vooral niets moeten. Wat leven de rich & shameless toch lekker. Na een break als deze bedenk je je toch al heel gauw dat je iets verkeerd doet in het leven want OMG, wat kan het leven toch lekker zijn………

JFK

 

Share/Save/Bookmark