Inburgeren
Column

Na ruim twee maanden in Sofia weet ik mijn weg aardig te vinden. Dit drong gisteren nog eens extra tot mij door, toen ik in een email aan iemand wat tips gaf over Sofia. Deze kennis die aan de universiteit van Amsterdam studeert, is een studietrip naar Bulgarije aan het organiseren en vroeg mij om naast het leggen van contacten op mijn universiteit hier mijn kennis wat betreft ‘vrije tijd’ met hem te delen. In eerste instantie dacht ik dat ik niet zo heel erg veel goede raad zou hebben, maar uiteindelijk leek mijn email haast een reisgids geworden.

Niet alleen ken ik in het centrum en in mijn eigen wijk de meeste goede en goedkope restaurantjes, de leuke bars, koffietentjes en mooie clubs, ik kan ook veel tips geven over plekken buiten Sofia die de moeite waard zijn om te bezoeken. Omdat ik een avontuurlijk persoon ben, die altijd op zoek is naar wat nieuws, blijf ik ook regelmatig gelegenheden bezoeken waar ik nog niet eerder ben geweest. Daarnaast leiden mijn reiskriebels me geregeld naar plaatsen buiten Sofia en een aantal maal zelfs buiten Bulgarije.

Ook andere zaken wijzen erop dat ik in zekere mate ben ingeburgerd in de Bulgaarse samenleving. Ik heb een officiele identiteitskaart voor buitenlanders die langere tijd in Bulgarije verblijven, waarvoor ik om die te verkrijgen bovendien de Bulgaarse bureaucratie moest trotseren. Ondanks dat ik met mijn cursus gestopt ben, spreek ik toch een aantal woorden Bulgaars. Hoewel het lezen me beter afgaat dan het spreken, kan ik me indien het nodig is meestal behelpen met mijn beknopte kennis. Daarnaast is inmiddels ook de (vreemde) gewoonte om te knikken bij ‘nee’ en te schudden bij ‘ja’ me gewend geworden. Bulgaarse thee heb ik liever dan ‘westerse’, ik drink vaker vodka dan bier en de Bulgaarse wijn wordt door mij veelvuldig geproefd.

Er zijn echter nog heel veel andere dingen waar ik nog (lang) niet aan gewend ben en misschien ook wel nooit aan zal kunnen wennen. Administratief gezien stelt het land niks voor. Of juist wel, het hangt er maar net vanaf vanuit welk oogpunt je het bekijkt. Waar het op neer komt, is dat alles vreselijk lang duurt. Een treinkaartje kopen voor een internationale trein duurt toch zeker twintig minuten en de volledige inschrijving aan de universiteit heeft me misschien wel drie weken gekost. Vaak is het probleem dat de administratie nog niet geautomatiseerd is en alles dus met de hand moet worden geschreven en telefonisch nagevraagd. Gelukkig zal dit minpuntje de komende jaren alleen maar gaan verbeteren, al was het maar vanwege de geplande toetreding tot de EU. Tot die tijd doe ik mijn best om me aan de slow pace of life aan te passen, wat me meestal redelijk goed lukt.

Wat me ook sterk kan storen is het volgende: Nagenoeg alle auto’s in Bulgarije hebben een autoalarm. Zelfs, of misschien wel juist, de vele oude koekblikjes van Russische makelij zijn streng beveiligd met een te pas en te onpas afgaand alarm dat de meest idiote geluiden maakt. Weet daarnaast dat er een bijzonder hoog aantal blinden in Sofia rondloopt, dat zijn weg moet weten te vinden met de bekende rood-wit gestreepte stok. Met name als ik van mijn welverdiende nachtrust probeer te genieten is het zeer irritant als er buiten constant een kakafonie van diverse melodische alarmgeluiden loeit.

Soms mis ik het hebben van een thuis wel een beetje, want ondanks dat ik zoals gezegd mijn draai heb gevonden hier, blijft het voelen alsof ik op vakantie ben. Om echt in te kunnen burgeren is het in mijn ogen noodzakelijk om je ergens thuis te voelen. Zou ik hier een fijn appartement hebben, dat ik naar eigen smaak kon inrichten dan ging dat waarschijnlijk al een stuk sneller. Ik heb echter nog maar zeven weken te gaan, dus dit zal zeker niet gebeuren. Aangezien ik een redelijk avontuurlijk persoon ben, kan dit me gelukkig niet dwars zitten. Sterker nog, ik vermoed dat wanneer de dag van vertrek zich aandient, ik helemaal nog niet naar huis wil gaan.
Ik heb Bulgarije, ondanks haar mankementen, in mijn hart gesloten en wil ook zeker graag nog eens terugkeren naar dit veelzijdige land. Daarnaast kan ik een bezoek aan, en voor de avontuurlijke reiziger een rondreis door, Bulgarije zeker aanraden. Voor tips en advies van een kenner kun je altijd bij mij terecht!

Annemarie

 

Share/Save/Bookmark